De dynamische balans tussen herkennen en verkennen

Hoewel het intrinsieke doel van de ontwerper creëren, vernieuwen, innoveren en uitvinden is. Is dit slechts de methode om het extrinsieke doel van de opdrachtgever te bereiken. Namelijk doel(groep)treffende communicatie van de boodschap van de opdrachtgever. Een veel gehoord én gehanteerd adagium van ontwerpers luidt dan ook: ‘Form Follows Function’. Met deze gouden maatstaf in handen balanceert de ontwerper over het projectkoord op weg naar het doel van de opdrachtgever. Elke stap en elke creatieve gedachte zal aan deze maatstaf worden geijkt. Dien gevolge wordt het ene idee verder uitgewerkt en bijgesteld, het andere verworpen.

Echter zijn deze verworpen ideeën innovatief en creatief beschouwd vaak het interessantst. De ironie is dat deze innovatieve ideeën ook juist vanwege deze kenmerken – vaak door de grafisch ontwerper zelf - bij het ontwerpen in opdracht verworpen zullen worden. Als een ontwerp té vernieuwend is en daarmee in feite nergens meer aan appelleert of refereert wordt er onvoldoende tot geen inhoud gecommuniceerd. Waardoor de ontvanger er letterlijk géén boodschap meer aan heeft. Daarbij durft ook niet iedere opdrachtgever de controversie van een te vooruitstrevend ontwerp aan. Of ontbreekt simpelweg de tijd, het budget of institutionele kracht voor adaptieve implementatie van een nieuwe stijl.

Daarom zoekt een grafisch ontwerper tijdens zijn koorddans steeds naar de juiste balans tussen herkenning en creatieve innovatie van het ontwerp. Zonder herkenning geen communicatie en zonder authenticiteit geen identiteit! De magie is dat deze semantische balans onder invloed van de tijdsgeest steeds weer verschuift. De betekenis en beleving van kleuren, vormen, stijlen en symbolen is constant aan culturele, maatschappelijke, sociale en technologische veranderingen onderhevig. Het is bij iedere opdracht weer de kunst deze dynamische balans te vinden!

Babs Baay / Art-Director 


Deze column werd op 28 mei 2013 op de site van CreatiefZuid gepubliceerd.